Aan de voet van de berg zijn er verschillende grotten waarin veel botten van reuzen en reusachtige dieren zouden zijn gevonden.
Beide rotsen steken 150-160 voet boven de rivier uit.
Omdat de kalksteen licht van kleur is, steken ze des te meer af tegen het groen van het bos dat de bergen omhult.
De legende van Vader en Non
Er wordt gezegd dat er in de oudheid een monnik in een klooster woonde die ruzie maakte en niets wilde weten van de strenge orde waaraan de monniken in het klooster onderworpen waren.
Dus brak hij uit het hok, lachte om de geestelijke dreigementen van zijn broeders en bouwde samen met andere medebroeders een statig ridderkasteel op de Burgberg en leefde daar prachtig van de man.
Vervolgens maakte hij een non het hof die door haar familieleden in een klooster was opgesloten en zij volgde hem vrolijk naar het kasteel. Ondanks de gewoonte behielden ze allebei hun kloosterkleding, die bestond uit lange, witte gewaden.
Jarenlang hadden ze in vreugde en eer op de Burgberg geleefd, toen er eens een heilige bisschop langskwam. Ze versperden hem spottend de weg en lieten hem zelfs in de Lenne gooien toen hij hun hun heidens gedrag verweet.
De bisschop, die op sterven lag, voorspelde de ondergang van de boosdoeners, en inderdaad, terwijl zij nog beneden op de oever stonden en de woorden van de stervende bespotten, stak er een storm op, onder wiens slagen het kasteel en alles wat zich erin bevond in de grond zonk.
De twee boosdoeners, vader en non, die door de bliksem waren getroffen, werden voor eeuwige herinnering in steen veranderd en moeten daar blijven staan tot de dag des oordeels.
